Książka po korekcie… z błędami

Sytuacja, gdy w wydanym dziele znajdujemy mniejsze lub większe błędy zdarza się dość często. Przyczyn tego stanu rzeczy jest co najmniej kilka.

 

  • Wykonano pojedynczą korektę

Wiele osób dziwi fakt, że jedna korekta tekstu nie jest wystarczająca i sugeruje się wykonanie kolejnych korekt. Jeżeli poprzestaniemy tylko na jednej korekcie i podejmiemy dalsze prace nad naszym dziełem, w konsekwencji czego w jakiś sposób wpłyniemy na poddane już korekcie treści, istnieje wysokie ryzyko popełnienia błędów (np. językowych, stylistycznych, merytorycznych, technicznych i innych). Ponadto wielu korektorów deklaruje, że nie jest w stanie wyeliminować wszystkich błędów w trakcie pierwszego czytania (pierwszej korekty publikacji).

 

  • Autor po ostatecznej korekcie wprowadził zmiany w tekście

Jeżeli na wykonanie korekty zawarto umowę, warto w niej zaznaczyć, czy autor może wprowadzać zmiany w tekście poprawionym przez korektora (w przypadku, gdy nazwisko korektora planuje się uwzględnić na stronie redakcyjnej książki). Jeżeli korektor podpisuje się pod korektą tekstu własnym imieniem i nazwiskiem, autor nie powinien wprowadzać do skorygowanego przez korektora tekstu żadnych zmian. Zdarzają się jednak sytuacje, gdy korektor wykonał pracę, a po korekcie autor dodał – bez wiedzy korektora – fragment tekstu, którego korektor nie skorygował. Sytuacja taka zwiększa oczywiście ryzyko błędów w tekście po korekcie.

 

  • Korektę wykonano samodzielnie

Warto wykonać samodzielną korektę po zakończeniu procesu twórczego (np. napisaniu książki). Jednocześnie należy pamiętać, że często nie widzimy własnych błędów lub dostrzegamy je dopiero, gdy do tekstu powrócimy np. po miesiącu. Dlatego warto oddać dzieło do korekty zewnętrznej.

 

  • Korektę wykonało kilka osób

Zdarza się, że korektę tekstu realizuje kilka osób. Autor może nie mieć na to żadnego wpływu, chyba że w umowie na korektę tekstu wyraźnie wskazano, że korektor ma wykonać usługę korektorską samodzielnie. Jeżeli w prace nad korektą zaangażowano kilka osób, istnieje ryzyko, że posiadają one odmienne doświadczenie korektorskie (w tym kompetencje). W efekcie korekta tekstu może być przygotowana na różnym poziomie. Z części treści błędy zostaną wyeliminowane całkowicie, w innych fragmentach mogą pojawić się drobne usterki. Nie jest to oczywiście reguła, jednak wydaje się, że najefektywniejsza korekta to ta realizowane przez jedną osobę. Usługi korektorskie mogą być realizowane również zespołowo. Każdy członek zespołu korektorskiego może odpowiadać za inny typ korekty (językową, stylistyczną, merytoryczną). W konsekwencji każdy z nich czyta cały tekst i wprowadza stosowne zmiany.

 

  • Do druku przekazano niewłaściwe pliki

Najczęstszą przyczyną przekazania niewłaściwych plików do druku jest nieodpowiednie ich opisanie. Ryzyko wysłania do druku plików nieaktualnych wzrasta, gdy wykonano kilka korekt i rewizji wydawniczych. Ryzyko wprowadzenie na rynek książki z błędami maleje, gdy wykonano i sprawdzono wydruk testowy publikacji.

 

Uwagi recenzenta a korekta tekstu

Wielu autorów stawia sobie pytanie: kiedy wysłać tekst do korekty językowej lub merytorycznej? Pytanie to nie jest do końca właściwie postawione, ponieważ tekst potrzebuje korekty przed skierowaniem go do recenzji i po niej (jeżeli skala uwag do rozpatrzenia i zmian do wprowadzenia jest znaczna). Bez wątpienia wysłanie do recenzji tekstu (książki, artykułu naukowego, pracy doktorskiej) dopracowanego pod względem językowym, stylistycznym, merytorycznym (a więc po korektach: językowej, stylistycznej, merytorycznej…), zwiększa szansę na pozytywną recenzję. Po pozytywnej recenzji może się okazać, że tekst wymaga ponownej korekty. Jeżeli autor wprowadził w pracy znaczne modyfikacje, istnieje duże ryzyko, że popełnił typowe dla siebie błędy. Stąd sugerujemy tekst pozytywnie zaopiniowany przez redakcję (np. czasopisma) i po recenzji wysłać do ponownej korekty (lub przynajmniej rewizji, jeżeli skala zmian jest niewielka). Warto pamiętać, że redakcja, która przyjęła materiał do wydania wykona z pewnością własną korektę. Wynika z tego, że zlecenie korekty „prywatnie” nie jest konieczne, jednak może być istotnym czynnikiem przemawiającym za przyjęciem danego dzieła do druku.

Wycena korekty. Stawka zmienna czy stała?

Z analizy ofert korektorów wynika, że ceny za korektę strony tekstu są stale lub zmienne. O cenach stałych mówimy w sytuacji upublicznienia cennika usług (np. na stronie internetowej). Stawka za korektę jest w tym przypadku stała i nie zależy od skali błędów. Stawka zmienna wiąże się z wyceną usługi korektorskiej. W tym wariancie cenę za usługę korektorską poznamy dopiero po przeanalizowaniu materiału przez korektora. Z punktu widzenia klienta stała stawka za korektę strony tekstu jest rozwiązaniem lepszym. Klient poszukujący korektora, przeglądając informacje dotyczące dostępnych usług korektorskich (np. prezentowane na stronie internetowej, wizytówce, w ogłoszeniach), pragnie uzyskać informację zwrotną w możliwie najkrótszym czasie. Potrzebę tę może zrealizować, gdy udostępniono konkretny cennik. W krótkim czasie może przekalkulować koszt realizacji zlecenia, co pozwala mu podjąć decyzję dotyczącą wyboru konkretnej osoby lub firmy do współpracy. Korektor, który udostępnia cennik usług ma świadomość, że materiał przesłany do korekty może wymagać większego lub mniejszego zaangażowania korektora. Zatem liczy się z tym, że być może korekcie będzie podlegała treść każdego wiersza lub co piąta strona. Ponadto większość korektorów przyjmuje do korekty materiał, z którym się uprzednio zapoznali.  Decydując się na świadczenie usług korektorskich w ramach stałego cennika, korektor powinien mieć świadomość ryzyka jego niedoszacowania.

Ucz się od redaktora i korektora książki

Interesujący i niepoddający się łatwej interpretacji jest fakt, że wielu autorów nie uczy się na własnych błędach i nie czerpie wiedzy z poprawek czy sugestii  wprowadzonych w tekście przez redaktora i/lub korektora. Sytuacje takie obserwujemy co najmniej w dwóch przypadkach.

  1. Pierwszy przypadek to długofalowa współpraca z autorem. Zdarzają się autorzy, którzy przesyłają do korekty drugą i kolejną książkę, w  której popełniają dokładnie te same błędy, które korektor lub redaktor poprawił na etapie korekty pierwszej książki. Materiał po korekcie warto potraktować jako swego rodzaju szkolenie – oczywiście w ograniczonym zakresie. Warto z niego skorzystać doraźnie, na potrzeby realizowanej współpracy autorsko-korektorskiej lub autorsko-redakcyjnej (w ramach danej książki), ale także potraktować jako materiał kształcący, konieczny do przeanalizowania w dłuższej perspektywie.
  2. Druga sytuacja uwidacznia się z reguły na etapie kolejnej korekty tego samego tekstu. Korektor wykonał pierwszą redakcję i korektę książki. Materiał przekazał autorowi, celem zaakceptowania zmian i wprowadzenia uzupełnień. Po otrzymaniu materiału do drugiej korekty, korektor widzi, że autor w dalszym ciągu (np. w dopisanym tekście stanowiącym sugerowane przez redaktora uzupełnienie) popełnia te same błędy. Zadaniem korektora jest oczywiście ponowne wyeliminowanie usterek, jednak wyraźnie widać, że autor nie korzysta w pełni z zamówionej usługi korektorsko-redakcyjnej – jego korzyść polega jedynie na uzyskaniu efektu, a nie na pozyskaniu wiedzy, która zaprocentuje na etapie pisania kolejnych książek.

Korekta książki. Czy warto dopłacić za redakcję?

Dlaczego korekcie książki powinna towarzyszyć redakcja?

Korekta.pro nie wykonuje samych korekt książek. Nie wyobrażamy sobie pracy korektorskiej na tekście z błędami merytorycznymi, z usterkami cytowania, brakami w opisach bibliograficznych źródeł. Korektę powinna poprzedzać redakcja, ewentualnie pierwszą korektę można wykonać równolegle z redakcją. Pominięcie etapu redakcji może w przypadku prac naukowych skutkować tym, że po samej korekcie tekst uzyska negatywną recenzję naukową z powodu istotnych usterek merytorycznych. Jeżeli autor pracy chciałby tekst poprawić i skierować do innego wydawnictwa, musi się liczyć z koniecznością poniesienia dodatkowych opłat wynikających z ponownej korekty książki (po pierwszej korekcie autor ingerował w tekst, wymaga on więc ponownej korekty). Najlepiej, gdy po złożeniu tekstu zostanie on sprawdzony w pierwszej kolejności przez redaktora i dalej korektora (zdarza się, że jest to ta sama osoba).

 

Cena korekty i redakcji książki

Naturalnie koszt usługi korektorskiej jest niższy niż usługi redakcyjno-korektorskiej. Różnica polega na tym, że w drugim przypadku osoba pracująca z tekstem nie koncentruje się wyłącznie na usunięciu błędów językowych  czy stylistycznych, ale również merytorycznych. Można się spotkać z opiniami, że korekta tekstu to wyłącznie praca z interpunkcją. I rzeczywiście, w wielu przypadkach tak jest. Jeżeli to możliwe warto, żeby w trakcie pierwszej korekty wykonać redakcję książki. Redaktor/korektor może  pracę podzielić na etapy. W pierwszej kolejności wykona redakcję książki (pierwsze czytanie w ramach redakcji), dalej po skonsultowaniu zmian z autorem wykona korektę książki (pierwsze czytanie w ramach korekty). Schemat ten z reguły powtarza się jeszcze co najmniej raz, aż do uzyskania satysfakcjonujących efektów.

 

Korekta książki zlecona i w ramach procesu wydawniczego

Otrzymujemy zróżnicowany materiał do korekty. Są to m.in. książki, które docelowo mają stanowić propozycję wydawniczą – dzieła planowane do złożenia w wybranym wydawnictwie lub które autorzy planują wydać własnym sumptem. Jedne i drugie wymagają redakcji oraz korekty. W przypadku uzyskania pozytywnej decyzji dotyczącej możliwości uwzględnienia książki w planie wydawniczym wybranego wydawnictwa, to z reguły oficyna realizuje proces redakcji i korekty. Istnieją jednak wydawnictwa, które rozpatrują tylko dopracowany redakcyjnie i językowo materiał. Niektóre z nich szukają we wspomnianym rozwiązaniu oszczędności – warto pamiętać, że redakcja i korekta to relatywnie kosztowne etapy procesu wydawniczego. Ponadto istnieje duże prawdopodobieństwo, że redaktor rozpatrujący dopracowany redakcyjnie i językowo manuskrypt będzie bardziej przychylny autorowi. Zatem zlecenie redakcji i korekty książki przed złożeniem manuskryptu w wydawnictwie jest czynnością niezbędną dla zwiększenia prawdopodobieństwa wydania książki.

Korekta książki w trybie śledzenia zmian

W przypadku korekty książki wykonywanej na komputerze, korektor najczęściej korzysta z funkcjonalności oferowanych przez program Microsoft Word, w tym z tzw. trybu śledzenia zmian. Tryb ten pozwala na prześledzenie wszystkich zmian wprowadzonych w tekście (również tych uwzględnionych w przypisach dolnych).

 

Aktywacja trybu śledzenia zmian

W dokumencie Microsoft Word tryb śledzenia zmian aktywujemy poprzez kliknięcie na pasku menu opcji „Recenzja” i dalej na karcie „Śledzenie”, „Śledź zmiany” – rys. 1.

 

Rysunek 1. Korekta książki – aktywacja trybu śledzenia zmian

 

O aktywnej funkcji „Śledzenia zmian” świadczy ciemniejszy kolor tła opcji „Śledź zmiany” oraz fakt, że od chwili aktywacji śledzenia zmian, wszystkie zmiany wprowadzane w dokumencie podświetlają się na czerwono a  po lewej stronie (na początku każdego wiersza) – dla łatwiejszej kontroli wprowadzonych zmian – pojawiają się pionowe znaczniki. Jeżeli usuniemy dane słowo, nie zniknie ono automatycznie z dokumentu. Podobnie, gdy poprawimy np. błąd ortograficzny, obok słowa niepoprawnego pojawi się słowo poprawne – rys. 2.

 

Rysunek 2. Korekta książki – aktywna opcja śledzenia zmian

 

Akceptacja korekt w trybie śledzenia zmian

Opcja śledzenia zmian pozwala na wybiórczą bądź zbiorczą akceptację wprowadzonych zmian. Każdą ze zmian można zaakceptować oddzielnie. W tym celu kursor myszy należy ustawić na wprowadzonej zmianie, kliknąć prawy przycisk myszy i wybrać polecenie „Zaakceptuj wstawienie” (lub jeżeli zmianę chcemy odrzucić, „Odrzuć wstawienie”) – rys. 3.

 

Rysunek 3. Korekta książki – manualna akceptacja wprowadzonych zmian

 

Drugą możliwością jest skorzystanie z opcji „Zaakceptuj” lub „Odrzuć” dostępnej na karcie „Zmiany” w menu „Recenzja” – rys. 4.

 

Rysunek 4. Korekta książki – zbiorcza akceptacja wprowadzonych zmian

 

Pojedyncza (manualna) akceptacja wprowadzonych przez korektora zmian – zwłaszcza w przypadku tekstów obszernych – jest czynnością pracochłonną. Lepsze rozwiązanie stanowi prześledzenie wzrokiem wszystkich wprowadzonych zmian (ewentualnie odrzucenie tych, z którymi się nie zgadzamy) i zbiorcza akceptacja zmian dokumentu. Opcja ta (tj. „Zaakceptuj wszystkie zmiany”) jest dostępna w karcie „Zmiany” – rys. 5.

 

Rysunek 5. Korekta książki – zbiorcza akceptacja wprowadzonych zmian

 

Komentarze jako narzędzie pracy redaktora i korektora

 

Wstawienie komentarza

Innym narzędziem, które wykorzystuje się w trakcie korekty/redakcji tekstu są tzw. komentarze. Nowy komentarz wstawiamy przy wykorzystaniu opcji „Nowy komentarz” dostępnej na karcie „Komentarze” w oknie „Recenzja”. Miejsce wstawienia komentarza jest uwarunkowane położeniem kursora myszy – rys. 6.

 

Rysunek 6. Korekta książki – wstawienie komentarza

 

Odpowiedź na komentarz

Dla czytelności korekty wskazane jest, żeby Autor tekstu odpowiadał na treści zawarte w komentarzach przy wykorzystaniu opcji „Odpowiedz na komentarz” – rys. 7.

 

korekta_książki7

Rysunek 7. Korekta książki – udzielenie odpowiedzi na komentarz

 

Usunięcie komentarzy

Komentarze wprowadzone w dokumencie można usunąć wybiórczo lub zbiorczo. Można to uczynić manualnie, po kliknięciu przyciskiem myszy w obszar komentarza i wyborze opcji „Usuń komentarz” – rys. 8.

 

korekta_książki3

Rysunek 8. Korekta książki – usunięcie komentarzy

 

Przy opracowaniach obszernych ręczne usuwanie wszystkich komentarzy jest czasochłonne. Stąd zaleca się prześledzenie wszystkich treści komentarzy i ich zbiorcze usunięcie przy wykorzystaniu opcji „Usuń wszystkie komentarze w dokumencie”, dostępnej na karcie „Komentarze” w menu „Recenzja” – rys. 9.

 

Rysunek 9. Korekta książki – zbiorcze usunięcie komentarzy

 

Opcja komentarzy jest nieaktywna w przypadku przypisów dolnych. W tym przypadku, dla czytelności korekty wszystkie uwagi dotyczące redakcji bądź korekty zaleca się wprowadzać czcionką innego koloru lub przy wykorzystaniu opcji cieniowania (która pozwala na zmianę koloru tła, co umożliwia uzyskanie efektu podświetlenia tekstu).

Korekta pracy magisterskiej

Praca magisterska jest pracą promocyjną i najczęściej drugim tego typu dziełem napisanym przez studenta (po pracy dyplomowej). Dzieło to jest naturalnie dojrzalsze od pracy licencjackiej, a zawartość treściowa przygotowana na wyższym poziomie merytorycznym. Prace magisterskie wymagają przede wszystkim korekt językowych i stylistycznych. Można również zlecić wykonanie korekty merytorycznej, choć co do zasady nad poprawnością merytoryczną pracy magisterskiej powinien czuwać promotor. Warto zadbać o warstwę językową i stylistyczną, ponieważ wyróżniające się prace magisterskie mają większą szansę na publikację (np. w wydawnictwie uczelnianym). Po obronie magister może również wydać pracę magisterską we własnym zakresie (po spełnieniu pewnych kryteriów). Tekst dopracowany językowo i merytorycznie zwiększa szansę na jego uwzględnienie w planie wydawniczym danego wydawnictwa.

Korekta pracy magisterskiej powinna obejmować tekst główny i teksty poboczne oraz przypisy, bibliografię, aneksy. Korektor winien dokonać również korekty technicznej elementów graficznych. Nie należy się obawiać zlecenia korekty i/lub redakcji pracy promocyjnej. Na gruncie prawa autorskiego wprowadzenie przez korektora/redaktora poprawek stylistycznych bądź korektorskich nie stanowi przejawu działalności twórczej, nie powoduje zatem powstania utworu. Działania podejmowane przez korektora/redaktora mają charakter czysto techniczny.

W przypadku prac dyplomowych i magisterskich z reguły uczelnia narzuca konkretne standardy pracy, tzw. wytyczne edycyjne, które należy przekazać korektorowi. Dostosuje on treści do konkretnych wymagań.

Wreszcie korekta pracy magisterskiej to znakomita okazja do utrwalenia wiadomości i zagadnień omówionych w pracy. Jeżeli korektor wykonuje w sumie dwie korekty, a po pierwszej przekazuje studentowi tekst z uwagami, ten będzie musiał ponownie zapoznać się z całą pracą magisterską – i nierzadko przemyśleć kwestie budzące wątpliwości. W tym przypadku swego rodzaju korekta autorska pracy magisterskiej to czas przygotowań do egzaminu magisterskiego.

Jak znaleźć dobrego korektora, redaktora pracy?

Wybór osoby do korekty tekstu jest sprawą prostą w przypadku typowej korekty językowej i stylistycznej. Z jej wykonaniem powinien sobie poradzić każdy korektor, bez względu na rodzaj tekstu przekazanego do korekty. Sprawa się nieco komplikuje, gdy rosną oczekiwania autora względem zakresu korekty. Jeżeli zależy nam również na korekcie merytorycznej, technicznej czy specjalistycznej, należy poszukać korektora z odpowiednim wykształceniem i doświadczeniem praktycznym. Przykładowo, gdy do korekty czy redakcji przekazujemy pracę doktorską z dziedziny nauk ścisłych i przyrodniczych, korektor powinien się legitymować wykształceniem wpisującym się w dziedzinę nauk ścisłych i przyrodniczych. W tym przypadku wybór korektora, który specjalizuje się w korekcie powieści kobiecych nie będzie najprawdopodobniej dobrym rozwiązaniem, choć wielu korektorów podkreśla, że „nie jest im straszne żadne zlecenie”. Korekta prac naukowych jest specyficzna. Korektor powinien mieć przede wszystkim wiedzę teoretyczną i praktyczną z zakresu redagowania tekstów stylem naukowym, w tym konstrukcji prac naukowych i zasad ich opracowania.

Kolejny etap poszukiwań korektora to analiza jego portfolio. Wielu korektorów na swoich stronach internetowych lub w ogłoszeniach wylicza dzieła, które poprawili. Warto bliżej przyjrzeć się też poprawności językowej konstruowanych ogłoszeń – jeżeli umieszczone np. w sieci Internet ogłoszenie zawiera błędy, sugerujemy kontynuować poszukiwania.

Profesjonalny korektor czy redaktor nie będzie dążył do zatajenia swoich danych personalnych. Jeżeli korektor unika tematu podpisania umowy na korektę/redakcję, nie można skontaktować się z nim drogą telefoniczną i jedyną osiągalną drogą kontaktu jest adres e-mail, proponujemy poszukać innej osoby do wykonania zlecenia.

Wykrycie plagiatu przez redaktora lub korektora w pracy naukowej

Dane personalne (co najmniej imię i nazwisko) korektora nierzadko uwzględnia się na stronie redakcyjnej książki, której korektę wykonał. Każda praca naukowa przed przekazaniem jej do korekty powinna zostać przeskanowana systemem antyplagiatowym. Wiele wydawnictw ten etap realizuje jednak pod koniec prac wydawniczych (po recenzjach, korektach autorskich, merytorycznych, korekcie stylistycznej i językowej), a więc skanuje dopiero dzieło kompletne.

Niejednokrotnie w trakcie realizowanych korekt czy redakcji wykrywamy mniejsze lub większe nadużycia, np. w postaci plagiatu. Prawdopodobieństwo wykrycie przez redaktora lub korektora plagiatu jest tym większe, im większe ma on doświadczenia w korekcie i redakcji prac naukowych. Znakomicie, gdy korektor posiada wykształcenie zgodne z profilem tekstu, który sprawdza. Sprzyja to wychwyceniu wszelkich błędów (również merytorycznych). Wychodzimy z założenia, że żeby czas poświęcony na czytanie tekstu nie był czasem straconym, warto w trakcie czytania poprawiać wszystkie możliwe błędy (językowe, stylistyczne, merytoryczne i techniczne), co również sprzyja wykryciu plagiatu.

 

Gdzie korektor/redaktor powinien zgłosić plagiat?

Korektor lub redaktor, który w trakcie realizowanej usługi korektorskiej lub redakcyjnej wykrył naruszenie praw autorskich w pierwszej kolejności powinien się skontaktować z autorem w przypadku publikacji autorskiej i redaktorem w przypadku publikacji wieloautorskiej. Gdy do korekty przekazano książkę pod redakcją, to redaktor (np. naukowy) odpowiada m.in. za treści prezentowane w książce. Jego odpowiedzialność jest solidarna z autorami poszczególnych rozdziałów. W zależności od skali wykrytego plagiatu, tekst naruszający prawa autorskie powinien zostać z dzieła wykluczony lub odpowiednio skorygowany. Jeżeli mimo wykrycia plagiatu przez korektora, redaktor (np. naukowy) podejmie decyzję o publikacji – ten pierwszy ma prawo podjąć kroki prawne zmierzające do ujawnienia plagiatu. W innym przypadku naraża się na zarzut braku kompetencji. Spektrum możliwych działań, które może zainicjować korektor uwarunkowane jest również zakresem powierzonej mu korekty. Jeżeli korektor poprawia w pracy jedynie błędy językowe, wydaje się, że diagnozując w tekście plagiat wchodzi w zakres korekty merytorycznej. W każdym jednak przypadku warto autorowi/redaktorowi naukowemu zwrócić uwagę na przekroczenie granic inspiracji cudzym tekstem, które przy okazji realizowania korekty wykryto w tekście.

Presja czasu a redakcja i korekta tekstu

Czas potrzebny na wykonanie korekty tekstu

Większość z nas nie lubi pracować pod presją czasu – tym bardziej, gdy pojawia się ryzyko niewywiązania się z ustalonego terminu. Często po przekazaniu korektorowi publikacji okazuje się, że jest czas tylko na jedno czytanie (pojedyncza redakcja i korekta). Bywają podmioty, które przesyłając materiał do redakcji i korekty deklarują oczekiwany termin realizacji usługi redakcyjnej i korektorskiej, po czym pojawia się zapytanie o skrócenie czasu wykonania usługi. Warto poważanie podejść do tematu rezerwacji czasu na wykonanie korekty i nie kierować się własnymi doświadczeniami z danym korektorem podczas poszukiwania innego korektora. Przykładowo: fakt, że w przypadku korekty poprzedniej książki korektor przygotował korektę w terminie 14 dni, nie oznacza, że korektę kolejnej publikacji również wykona w tym terminie (tym bardziej, gdy będzie to inna osoba). Wielu korektorów czy redaktorów reklamując swoje usługi podkreśla – bardzo słusznie – że nie deklaruje czasu realizacji usługi korektorskiej lub redakcyjnej przed zapoznaniem się z materiałem. Warto również pamiętać, że ustalony czas realizacji korekty i redakcji dotyczy konkretnego materiału. Jeżeli w trakcie realizacji korekty do korektora dosyłane są zaktualizowane materiały, trzeba się liczyć z wyznaczeniem nowego terminu realizacji korekty i redakcji.

Zatem, uzyskanie jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, ile czasu powinna trwać korekta i redakcja np. arkusza wydawniczego (tj. w jakim czasie każdy korektor powinien sobie poradzić z korektą tekstu o objętości 40 tys. znaków ze spacjami) jest niemożliwe, ponieważ w trakcie realizacji korekty mogą się pojawić nowe okoliczności wpływające na czas wykonania usługi korektorskiej lub redakcyjnej.

error: Content is protected !!